تكملهٴ تاريخ تيوفانس شرح وقايع را تا 961 شامل است.1
اسقف اعظم نيكهفوروس2
قديس نيكهفوروس اسقف اعظم قسطنطنيه از 806 تا هنگام تبعيدش در 815 ؛ در 829 درگذشت. متكلم و سالنامهنگار بيزانسي. عظمت او بيشتر مرهون مبارزهاش با امپراتور بتشكن ليون پنجم ارمني است (813 - 820). دو اثر تاريخي نوشت، تاريخ مختصر مربوط به سنوات 602 تا 769 كه داراي اهميت زيادي است (و در ميان بسياري مطالب از جمله حاوي گريزي به منشأ سرگردانيهاي بلغارهاست)، و گاهنامهٴ مختصر از زمان آدم تا 829، كه هرچند ارزش ناچيزي دارد، رواج بيشتري داشته است.3
گيورگيوس مناخوس
گيورگيوس مناخوس4 مقارن 842 برآمد. راهب و سالنامهنگار بيزانسي. مؤلف
تاريخ جهان در چهار كتاب، از زمان آدم تا 842 . قسمت اخير آن (813 تا 842) داراي اهميت ويژهاي است.
انتشار اين اثر وسيع و تأثيرش بر افكار بيزانسي و اسلاوي چشمگير بود. به خاطر رواج زيادش، به زودي تحريرها و تهذيبهاي متعددي از آن صورت گرفت، و تعيين متن اصلي را بينهايت دشوار ساخت. اين اثر براي اسلاوها به صورت مأخذ اصلي تاريخ همهٴ ملل غير از خودشان درآمد.
به زبان گرجي هم ترجمه شد. ذيل بر ترجمهٴ گرجي آن تا 948 توسط سيميون لوگوتت نوشته شد. برخي از نسخههاي خطي حوادث را تا 1071، 1081 و 1143 دنبال كرده. يادداشت مرا راجع به سيميون ترجمان ببينيد (نيمهٴ دوم سدهٴ دهم).